من کی ام در این عالم خاکی جز بنده ی خاک رب افلاکی
من کی ام در جهان پر اندوه جز موری که می افتد با خاری
من کی ام در این پهنه ی پهن جز اشکی که می افتد با زاری
چه کاری تواند کرد این مفلس در رابطه با جهان بد نامی
این ساری کاندر این جهان است کاری نتواند کرد جز بازی
شایان ذکر است که این شعر به شدت مورد انتقاد معلم ادبیات این بنده ی حقیر قرار گرفته است. (ساری در بیت آخر تخلص اینجانب میباشد و این شعر ناب سروده شده در اول دبیرستان می باشد)
graymiles
سلام…wow !..اول اینکه خیلی خوبه و خیلی خوشحالم که دارین از یک جمله نویسی به بیشتر از یک جمله نویسی می رسین..دوم اینکه خوبه که شما شعر هم می نویسین و تازه تخلص هم داشتین
و سوم اینکه من از موضوع شعر خوشم اومد مخصوصا از اون چه کرد جز بازی ولی با بدنامیش ..نمی دونم 2 تا نظر هست باید دید در کجا آدم بدنام می شه ..گاهی میان بدان ، بدنام می شی و گاهی میان خوبان..که من بدنام شدن در بین گروه اول رُ دوست دارم..خنده داره که من چه در یک جمله ها و چه در طولانی تر نوشته های شما ، کامنتم طولانیه 
..به نظرم یه کم وزن اشکال داشت..شاید هم نه ..چون من تخصصی رو این موضوع وزن شعر ندارم..به هر حال که خوب بود..شاد باشین
دیدگاه با مهرداد — ژانویه 11, 2009 @ 12:43 ب.ظ
سلام عزيزم…. اين شعرت من رو برد به وبلاگ قبليت….. اون جا كه ديدمش يك حس خيلي خوبي بهم دست داد…. شعرت خيلي قشنگه سارا جان…. كسي كه اين طور انتقاد مي كنه زايش و آفرينش رو نمي فهمه….. اين كه تو آفريدي خيلي زيباست عزيزم…. زياد در بند قافيه و رديف و وزن نباش…. فقط چشمات رو ببند و اجازه بده درونت آن چه كه هست رو بيافرينه…. نمي گم به دنبال بهتر شدن نباش نه!…. فقط اجازه نده دست و پاگيرت بشن قواعد و قوانين….. زايش مهمه…. و لذتي كه از آفرينش خودت مي بري…. به همه سلام برسون و ببخش دير كردم…. خيلي درگير بودم…. سلام به همه برسون….
دیدگاه با دختر عمو — ژانویه 12, 2009 @ 10:49 ق.ظ
قشنگه شعرت ولی بی اشکال نیست.
دیدگاه با سمیرا — ژانویه 14, 2009 @ 10:12 ق.ظ