او چه زیباست خدا

و هر آنچه متعلق به ذات پاک اوست.

و دوست میدارم هر آنچه را که بدون اضافه کردن کسره ی مالکیت مال اوست.

و تنها او را صدا میزنم

او را میخوانم

او را معشوق و خود را عاشق میپندارم

و این عشق چه زیباست که متصل به ذات بی نهایت اوست.

و آرامش حاصل از این عشق را دوست دارم و به آن میبالم.

و اوست که اوست

مصادف با آخرین روز امتحانات… سرما که انگار سرش خلوت شده پیله به من می کنه و من بدجوری باهاش به ستیز می پردازم…
آخ که اگه صدای آدم ته حلقش بمونه و از روی خجالت در نیاد به بیرون سرک نکشه چقدر بده!!!!!!……
آخرین امتحان هم گذشت……
و خنده های بعد از امتحان و نهار آخرین روز و ……
و این خنده های ما که انصافا دلتنگ از ته دلشان بودیم و قطع ناشدنی به راه خود ادامه می دادند… مزیدی بر علت شد تا صوتمان نه این بار به خاطر خجالت که به علت عدم قدرت و توانایی در نیاید…
ترم بعدی هم هست و خنده ها و ………..

غرق فکرم…
دنبال جواب هستم اما پیداش نمی کنم…
و یه عالمه علامت تعجب بیکار که واسه تبدیل شدن به نقطه ی یقین پشت سر هم صف کشیدن…!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!…..
فعلا باید بهشون بگم که افکارم update نشده….
ولی میشه…
باید بشه……….
دلتنگم……..
برای خودم…

بس است……….

انگاری دوره ی آخر زمان است…
جنگ …. ویرانی……. خون……. بچه ی زخمی….
من نمی فهمم سازمان ملل دوباره لازم داره که وظایفش واسش هجی بشه؟؟؟؟
نکنه تاریخچه و علت به وجود اومدنش رو نمی دونه؟
صلح جهانی کجاست؟؟؟؟
کو امنیت ؟؟؟؟
از کجا میشه این حقوق بشر رو پیدا کرد؟؟؟
نکنه این کارشون اسمش نسل کشی نیست و ما داریم اشتباه می کنیم؟؟
گیجه گیجم………
این همه اعتراض ملت ها دیده نمیشه؟؟؟؟
یعنی این همه آدم دارن اشتباه می کنند؟؟؟
نمی دونم ….
چی بگم…….!!!!!!!!!!!!!!!

من کی ام در این عالم خاکی جز بنده ی خاک رب افلاکی

من کی ام در جهان پر اندوه جز موری که می افتد با خاری

من کی ام در این پهنه ی پهن جز اشکی که می افتد با زاری

چه کاری تواند کرد این مفلس در رابطه با جهان بد نامی

این ساری کاندر این جهان است کاری نتواند کرد جز بازی

شایان ذکر است که این شعر به شدت مورد انتقاد معلم ادبیات این بنده ی حقیر قرار گرفته است. (ساری در بیت آخر تخلص اینجانب میباشد و این شعر ناب سروده شده در اول دبیرستان می باشد)